:? WHAT
posted on 21 Nov 2009 18:13 by pangjeecupid
อารมณ์บ่นหายไปไหน ?
ขอออกตามหาก่อนนะ ถ้าเจอแล้วจะมารีบบ่น
:)
:% percent
posted on 11 Sep 2009 23:13 by pangjeecupid
ชีวิตของการทำงาน มันก็คือการทำงานสะส่วนใหญ่ในชีวิต ณ ช่วงนั้น
ชีวิตที่เคยเป็นนักศึกษา ฉันก็ทุ่มให้ัมันอย่างเต็มที่
สนุกกับการทำงานทั้งใน - นอกห้อง
ชีิวิตที่เคยเป็นนักเรียน ฉันก็ตั้งใจทำัมันให้ดีที่สุด
แม้จะแถมไปด้วยการเป็นนักต่างๆ เช่นนักร้องประจำคอนเสิร์ตที่ห้อง นักเลงประจำกลุ่มที่เหมือนจะซ่าส์ แต่ก็บ้าสะทุกครั้ง
หากชีวิต ณ ตอนนี้
บทบาทของสังคมคือ การเป็นพนักงานเอกชน สังกัดบริษัทแห่งหนึ่ง ตึกน้ำเงิน สูงระฟ้า..
หน้าที่หลัก แน่นอนอยู่แล้วก็ืคือ การทำงานที่ตนรับผิดชอบใ้ห้ดีที่สุด
หน้าที่เสริม คือ การสร้างความบันเทิง (แบบไม่รู้ตัว) ให้กับตัวเอง และคนรอบข้าง
แต่หากวันนึง ฉันกลับคิดสนุกๆ อยากลองแบ่งสัดส่วนในชีวิตของตัวเอง
แบ่งออกมาให้เป็นเปอร์เซนต์ดูบ้าง
ก็อยากจะรู้นัก
ว่าัมันจะเป็นไปตามเป้าที่เราตั้งใจไว้บ้างมั้ย ?
ชีิวิตอยู่ ณ ที่ทำงาน
ส่วนหลักๆ ฉันแบ่งให้กับงาน : ทีม : เพื่อนรักที่ออฟฟิศ : ความสัมพันธ์ของคนในออฟฟิศ
ส่วนรองลงมา ฉันเลือกแบ่งให้กับตัวเอง : ครอบครัว : พ่อแม่ : น้องๆ : รวมไปถึงการดูแลตัวเอง ทั้งเรื่องเสื้อผ้า หน้าผม และอารมณ์ของจิตใจ
สิ่งสอดแทรกทางจิตใจ มักจะมีมาเสมอ ที่จะใ้ห้เพิ่ม - ลดระดับเปอร์เซนต์
นั่นก็คือ ความรัก
มันมักจะเ้ข้ามา และผ่านไป อย่างรวดเร็ว ณ เวลาเดียวกัน
แน่นอนเรียกได้ว่ามันแทบจะสะกิดมาได้ง่ายๆ กับสิ่งนี้
แต่มันก็มักจะผ่านไปแทบจะสะกดใจให้เลื่อนลอยได้ไม่แพ้กัน
และเปอร์เซนต์ในสิ่งสอดแทรกนี้ ฉันก็มักจะให้มันโดยไม่รู้ตัว (สะด้วยซ้ำ)
จะลองวัด จะลองแบ่งดู เปอร์เซนต์ต่อจากนี้จะให้ น้ำหนักกับส่วนไหนมาก น้อยกว่า ?
จะลองทำนายดูด้วยตัวเอง เพราะชีวิตเราเป็นคนกำหนด (เองหนิ)
วันนี้ วันศุกร์ วันสุดท้ายของสัปดาห์ที่เป็นวันของคนออฟฟิศหลายคนรอคอย
วันนี้ เป็นคืนวันศุกร์ที่ฉันเลือกนั่งรถเมล์ ปรับอากาศ นั่งยาววววกลับบ้าน
(นานมาแล้ว ที่ไม่ได้ทำแบบนี้)
แต่อยากลองนั่งดู เพราะว่ามันสบายใจดี นั่งยาวๆ ถึงที่หมาย
(ไม่ต้องต่อหลายต่อ)
และเหตุการ์ณบนรถเมล์เล็กๆ น้อยก่อนถึงป้ายหน้าบ้านฉัน ก็คือ
กระเป๋ารถเมล์วัย zap ลงไปซื้อกาแฟให้กับ พนักงานขับรถ (ผมน้อย)
สิ่งที่ทำให้ฉันอมยิ้ม กรุ้มกริ่มก็คือ
กระเป๋ารถเมลล์นายนั้น เปิดฝากระป๋องให้คุณลุงคนขับ ดัง เป๊าะ!
แค่นีั้ล่ะ แต่ภาพที่เห็นทำไม มันทำให้เราอมยิ้มได้ล๊ะ?
ลองมาั่นั่งดู ภาพนี้ ย้อนไปพร้อมกัน
บางทีอาจจะคิดเหมือนกันก็ได้ :)
เป๊าะ! และยื่นให้ อย่างนุ่มนวล
(มารยาท และความมีน้ำใจในภาพนั้น ก็ทำให้อมยิ้มเกิดขึ้นข้างหลังรถเมลล์ล๊ะ)
ยินดี และดีใจ ที่น้ำใจ ยังเกิดขึ้นในทุกๆที่
เปอร์เซนต์สุดสัปดาห์นี้ อาจมีขึ้นและลง วูบวาบ
แต่อย่างน้อย มันก็ปิืดท้ายลง อย่างประทับใจ
เปอร์เซนต์รัก เปอร์เซนต์ร้อย เปอร์เซนต์ไหน อยู่แึค่ที่ใจเธอพาพบ :)
Tags: น้ำหนัก, รถเมลล์, เปอร์เซนต์1 Comments
:) again!
posted on 31 Aug 2009 00:42 by pangjeecupid:)
เปิดใจ ต้อนรับรอยยิ้มแห่งความสุข (อีกครั้ง)
ยิ้มไม่หุบ
ยิ้มให้กับตัวชั้นเอง!
ยิ้มให้กับสิ่งดีๆ ที่กำลังจะเข้ามา
ยิ้มให้กับคนที่เขา ไม่ชอบขี้หน้าเรา (ฮ่าๆ)
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มให้กันเป็นไร
เทอยิ้มหน่อยได้มั้ย ?
ชั้นก็คงสุขใจ (เหมือนกัน)
ไหนยิ้มหน่อยเส่... แช๊ะ!
Tags: ยิ้ม, อีกครั้ง3 Comments